25 فروردینماه روز بزرگداشت عطار نیشابوری گرامی باد

نام او «محمّد»، لقبش «فریدالدّین» و کنیهاش «ابوحامد» و متولد سال 540 ه.ق،کدکن نیشابوربود.

او داروسازی و عرفان را از شیخ مجدالدّین بغدادی فرا گرفته بود به کار عطار - ی و درمان بیماران می پرداخت.عبدالحسین زرینکوب می گوید:

"عطار - ، با آنکه تمام مثنویاتش شعر تعلیمی است داعیه تربیت یا تعلیم اخلاق ندارد. موعظه او ارائهٔ راههایی است که سالک را در سیر الیالله کمک میکند."

اویکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار میرود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبهای بالا برخوردار بودهاست؛ چنانکه مولوی درباره او میفرماید:

هفت شهر عشق را عطار گشت ماهنوز اندر خم یک کوچه ایم

آثاراو:

آثار فراوانی را به عطار نسبت می دهند که بیشتر آنها اثبات نشده است. مهمترین و موثق ترین آثار عطار طبق پژوهش های دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی و دکتر عبدالحسین زرین کوب عبارت است از:دیوان اشعار ، اسرارنامه،الهی نامه ، منطق الطیر، تذکرةالأولیا، مصیبت نامه و مختارنامه است.

نمونه اشعار:

آتش عشق تو در جان خوشتر است

جان ز عشقت آتشافشان خوشتر است
هر که خورد از جام عشقت قطرهای
تا قیامت مست و حیران خوشتر است
تا تو پیدا آمدی پنهان شدم
زانکه با معشوق پنهان خوشتر است
درد عشق تو که جان میسوزدم
گر همه زهر است از جان خوشتر است
درد بر من ریز و درمانم مکن
زانکه درد تو ز درمان خوشتر است
مینسازی تا نمیسوزی مرا
سوختن در عشق تو زان خوشتر است
چون وصالت هیچکس را روی نیست
روی در دیوار هجران خوشتر است
خشکسال وصل تو بینم مدام
لاجرم در دیده طوفان خوشتر است
همچو شمعی در فراقت هر شبی
تا سحر عطار گریان خوشتر است